"L'opera di Shpend Sollaku Noé può essere inserita in tutto un filone nero della tradizione europea, che va dal "Marionettentheater" di Kleist al "Teatro della crudeltà" di Artaud, ed oltre. Quest' opera si allinea, anche in maniera diversa, all' esperienza di un' intera generazione di poeti (Brodskij, Milosz, Herbert, Kancev), come Shpend Sollaku Noé costretti ad abbandonare patrie che non potevano soddisfare la loro sete di libertà..."

"Una miscela esplosiva di accuse, sarcasmi, attacchi, a quello che lui (Shpend Sollaku Noé), chiama comunismo “mascherato"... Potrebbe sembrare la trama di un romanzo di Kundera o Grossman, ma l'incubo della realtà si fa dramma umano nelle parole di questo autore..."

«Shpendi Sollaku Noè è un grande. Poeta per necessità. Giornalista per amore storico. Insegnante e uomo di lettere cresciuto nei sotterranei, dove ha letto e studiato libri proibiti dal regime. Politico per vocazione. Martire della libertà soppressa. Sorretto da una solidissima preparazione culturale letteraria, filologica e musicale, nonché scientifica in senso enciclopedico, poliglotta, di indole temeraria, curioso per istinto, intelligenza acutissima, mente attentissima al futuro sia letterario sia filosofico sia politico-sociale, Shpendi Sollaku Noè ha una personalità assai complessa ed è dotato di una intensa carica umana. I due poemi "Mare Nostrum" e "Murus Noster" sono di rara bellezza. Oggi la Poesia è decaduta, diciamolo francamente, qualcuno l'ha già messa "in soffitta" come le vecchie (e inutili) lampadine, quelle con i fili. Ebbene, la sensazione che io ho avuto leggendo i poemi di Shpendi Sollaku Noè senza enfasi alcuna, lo dico ma da spietato critico - è quella di Lazzaro che risorge. Sollaku é il primo, dopo anni, che mi ha fatto riprovare "il piacere della lettura" di un libro in versi. La Lirica di SHPENDI SOLLAKU NOÉ è VIVA, ATTUALE, INCISIVA, MORDENTE, COMMOVENTE, SOFFERTA, GRAFFIANTE, INCANTEVOLE.»

“Non scorse mai buon sangue tra me e sovrani”... L'autore di questi versi, Shpend Sollaku Noé, scrive una poesia civile, che usa anche richiami storici e mitilogici, ma per tornare sempre alla contemporaneità e ai problemi dell'oggi di un mondo popolato da tiranni, boia, banche onnipotenti. Al centro della sua opera c'è sempre il rapporto tra potere e individuo, tra potere e intellettuale...

Shpendi Sollaku Noé si erge a Dante Alighieri del XXI secolo: non ci sono bolge o gironi infernali, ma la visione è ugualmente terrificante. Leggendo “Codici a barre” ci sentiamo più che dannati, veri burattini che circolano per il mondo-inferno, dove al posto delle fiamme ci sono l’informatica, i mutui da pagare, le finanziarie, la banche sanguisughe, l’invidia, la gelosia, l'ossessione dell’immagine, false religioni, assenza di cultura, falsità storiche, infami burocrazie, corruzione e inciviltà.

All Shpend Sollaku Noé’s work can be placed around a black strand of European literary tradition, which goes from the "Marionette Theater" of Kleist to the "Theater of Cruelty" of Artaud, and beyond. This work is in line, even in a different way, with the experience of an entire generation of poets (Brodsky, Milosz, Herbert, Kancev) who, as Shpend Sollaku Noé, were forced to leave homelands that could not satisfy their thirst for freedom...

An explosive mix of accusations, sarcasm and attacks on what he (Shpend Sollaku Noé) labels "communism in disguise" ... It might seem like the plot of a novel by Kundera or Grossman, but the nightmare of reality becomes the human drama in the words of this author...

Shpend Sollaku Noé transmits sad images and deep feelings of a man who has always fought against a cruel and ruthless regime.

Shpend Sollaku Noé is a journalist, writer, and politician who has always fought against the savagery of dictatorship.

A foreign intellectual successfully transplanted in Italy.

A sharp pen that writes in an impeccable Italian.

Shpend Sollaku Noé is able to dissolve formulas built from tradition and to revise the world of meaning ...

A writer who has within the volcano, an art for which will be long discussed.

Compared by literary authorities with Nobel’s and other great writers as Brodsky, Herbert, Milosz, Kancev, Kleist, Artaud, Kundera and Grossman; acclaimed by the left to right political authorities, from the leaders of Amnesty International to Gianfranco Fini; presented by the most important newspapers of Northern Italy as "Il Messaggero" and other newspapers of Rome; mentioned by TV news from RAI to Mediaset: this is Shpend Sollaku Noé, a poignant pen that brings sad images and deep feelings, an explosive mix of sarcasm that makes us to live anxiety of reality; he is a writer with a great present and a bright future.

From “Abysses-Voragini”

Shpend Sollaku Noè is great. Poet for necessity. Journalist for historical love. Teacher and literary man developed in underground, where he has read and studied books forbidden by the regimen. Not in a comfortable university library filled with sunlight. Politician for vocation. Martyr of suppressed freedom. Supported by the most solid cultural, literary, philological and musical preparation, as well as scientific in the sense of encyclopedic, polyglot, reckless nature, curious for instinct, the acute intelligence, the attentive mind to the future both philosophical, social-political and literary, Shpend Sollaku Noé has a much complex personality and is gifted of an intense human power.

STUNNING AND TRUTHFUL BOOK:"Abysses-Voragini".
The two poems “Mare Nostrum” and “Murus Noster” are uncommonly fine. Today Poetry has decayed, let's say it openly, someone has already put it in the garrett like the old (and useless) bulbs. Well, the sensation i felt reading the poems of Shpendi Sollaku Noé without any emphasis, i tell it but as a merciless critic – is the one of the resurrected Lazarus. Sollaku has been the first, after many years, that has make me feel “the pleasure of the reading” a book in verses. The Lyric of Shpend Sollaku Noé is ALIVE, TOPICAL, SHARP, TOUCHING, SUFFERED, SCRATCHING, ENCHANTING.

Shpend Sollaku Noé stands up as Dante Alighieri of the twenty-first century: there are no pits or circles of hell in his poem, but his vision is equally terrifying. Reading Barcodes, we feel more than damned, real puppets who move around the world-hell where, instead of fl ames, there are computers, loans, envy, image obsession, false religion, lack of culture, fabrication of history, unscrupulous bureaucracy, corruption, and incivility.

"Never did good blood run between me and my sovereign"... The author of these verses, Shpend Sollaku Noé, writes a civilized poetry, which also refers to history and mythology, but always to return to contemporary and today's problems in a world of tyrants, executioners, and powerful banks. At the core of his work there is always relationship between power and individual, between power and intellectual...

I never read a poem so beautiful, but baffling; so imbued with lyricism, but bitter as poison; so truthful that you immediately want to read Holy Scripture again; so present that you regret the past; so pungent, that you feel you should wear gloves when fl ipping the pages.

"Vepra e Noè-së mund të përfshihet e gjitha në fillin e zi të traditës europiane që shkon nga "Marionettetheater" i Kleist-it tek "Teatro della crudeltà" të Artaud-it e më tej. Kjo vepër mund të radhitet, madje në mënyrë të ndryshme, me veprën e një brezi të tërë poetësh (Brodskij, Milosz, Herbert, Kancev), të cilët, ashtu si Noè, u shtërnguan të braktisin atdhetë që nuk mund të shuanin etjen e tyre për liri..."

Noè trasmeton imazhe të trishtuara e mbresa të thella të një burri që gjithmonë ka luftuar kundër regjimesh çnjerëzore e të pamëshirshëm"

"Noè është një shkrimtar, gazetar e burrë politik që gjithmonë ka luftuar kundër egërsisë së diktaturës..."

“Një shkrimtar që ka brenda vullkanin; një art për të cilin do të flitet gjatë”

“Krahasuar prej autoriteteve letrare me nobelistë dhe shkrimtarë të tjerë të mëdhenj si Brodskij, Herbert, Milosz, Kancev, Kleist, Artaud, Kundera e Grossman; i duartrokitur prej autoriteteve politike nga e Majta tek e Djathta, nga udhëheqësit e Amnesty International tek Gianfranco Fini, prezantuar prej gazetave më në zë të Veriut të Italisë tek “Il Messaggero” dhe gazeta të tjera të Romës; i përmendur nga revistat televisive të RAI -t tek Mediaset-i: ky është Noè, një penë therëse që përcjell pamje të trishtuara e sensacione të thella, një përzierje eksplosive sarkazmash që na bën të rijetojmë ankthin e realitetit; një shkrimtar me një të tashme të madhe dhe një të ardhme të shkëlqyer.”

"Shpendi sollaku Noé është një poet i madh që ka pasur si qëllim daljen e poezisë nga akademitë, nga aristokracitë letrare, nga ambientet mondane. Poet nga nevoja, gazetar për domosdoshmëri historike, profesor e njeri i letrave rritur në underground, politikan i lindur,martir i lirisë të shtypur. I paisur me një përgatitje solide kulturale, letrare, filologjike e muzikale, po aq sa edhe shkencore në sensin enciklopedik, poliglot, karaktert i guximshëm, kurioz nga instikti, inteligjenzë akute, mendje shumë të kujdesshme për të ardhmen qoftë letrare, filosofike o qoftë politiko-sociale, Shpendi Sollaku Noé është personalitet shumë kompleks dhe është i paisur me një ngarkesë të ngjeshur humane. Lirika e tij është aktuale, inçizive, kafshuese, mallëngjyese, e vuajtur, gërvishtëse, magjepsëse.”

“Nuk rrodhi kurrë gjak i mirë midis meje e sovranëve...”Autori i këtyre vargjeve, Shpend Sollaku Noé, shkruan një poesi civile, me retrospektiva në histori e mitologji, por për t'u kthyer gjithmonë në bashkëkohoren dhe problemet e sotme të një bote të populluar nga tiranë, xhelatë, banca të kthyera në perëndi...Në qender të veprës së tij është raporti midis fuqiplotëve dhe individit, midis fuqiplotëve e intelektualit ..”

“Kurrë s'kam lexuar nje poemë kaq të bukur, por ngjethëse; kaq të ngjeshur me lirizëm, por të hidhur dhe plot helm; kaq të vërtetë, saqë të vjen të rilexosh, menjëherë pas kësaj, Shkrimet e Shejnta; kaq të përditshme, saqë të vjen të kesh nostalgji për të kaluarën; Kaq shpuese e therëse saqë të vjen të veshësh dorashka para se t'a shfletosh.”

"La obra de Shpend Sollaku Noé puede ser ubicada en un filón negro de la tradición europea, que va del "Marionettentheater" de Kleist al "Teatro de la crueldad" de Artaud, y otros. Esta obra se alinea, aunque de manera diferente, a la experiencia de un conjunto de poetas (Brodskij, Milosz, Herbert, Kancev), como Shpend Sollaku Noé obligados a abandonar patrias que no podían satisfacer su sed de libertad..."

"Una mezcla explosiva de acusaciones, sarcasmo, ataques, a lo que él (Shpend Sollaku Noé), llama comunismo “enmascarado"... Podría parecer el argumento de una novela de Kundera o Grossman, pero la pesadilla de la realidad se hace drama humano en las palabras de este autor..."

"Shpend Sollaku Noé transmite imágenes tristes y sensaciones profundas de un hombre que ha luchado siempre contra un régimen cruel y despiadado".

"Shpend Sollaku Noé es un periodista, escritor, político que ha luchado siempre contra el salvajismo de la dictadura".

"Un intelectual extranjero que emigró con éxito a Italia".

"Una pluma afilada que escribe en un italiano impecable".

"Capaz de disolver las fórmulas establecidas, capaz de operar una revisión del mundo de los significados ya adquiridos".

“Un escritor con un volcán dentro; un arte sobre el cual se hablará por mucho tiempo”.

Un intelectual completo...”-Floriana Gavazzi

«Shpendi Sollaku Noè es un grande. Poeta por necesidad. Periodista por amor histórico. Profesor y hombre de letras que creció en los subterráneos, donde leyó y estudió libros prohibidos por el régimen. Político por vocación. Mártir de la libertad suprimida. Con el apoyo de una solidísima preparación cultural literaria, filológica y musical, además de científica en sentido enciclopédico, políglota, de naturaleza temeraria, curioso por instinto, de inteligencia muy aguda, mente muy atenta al futuro ya sea literario, filosófico o político-social, Shpendi Sollaku Noè tiene una personalidad muy compleja y una gran humanidad." «Los dos poemas "Mare Nostrum" y "Murus Noster" son de rara belleza. Hoy la poesía ha decaído, digámoslo francamente, alguno la ha puesto "en el ático" como a las viejas (e inútiles) bombillas, aquellas con cables. Bueno, la sensación que he tenido leyendo los poemas de Shpendi Sollaku Noè, sin ningún tipo de énfasis, digo esto como crítico implacable - es la de Lázaro que resucita. Sollaku es el primero, después de años, que me ha hecho volver a probar "el placer de la lectura" de un libro de versos.
La Lírica de SHPENDI SOLLAKU NOÉ es VIVA, ACTUAL, INCISIVA, MORDAZ, CONMOVEDORA, SUFRIDA, IRÓNICA, ENCANTADORA.»

“No he visto nunca buenos términos entre soberanos y yo”... El autor de estos versos, Shpend Sollaku Noé, escribe una poesía civil, y también utiliza referencias históricas y mitológicas, pero para volver siempre a la contemporaneidad y a los problemas del hoy de un mundo poblado de tiranos, verdugos, bancos omnipotentes. En el corazón de su obra está siempre la relación entre poder e individuo, entre poder e intelectual…

Shpendi Sollaku Noé representa a Dante Alighieri del siglo XXI: no hay fosasni círculos infernales, pero la visión es igualmente terrorífica.
Leyendo “Codici a barre” nos sentimos más que condenados, verdaderas marionetas que circulan por el mundo-infierno, donde en el lugar de las llamas están la informática, las hipotecas para pagar, las financieras, los bancos sanguijuelas, la envidia, los celos, la obsesión por la imagen, las falsas religiones, la ausencia de la cultura, la falsedad histórica, las infames burocracias, la corrupción y la incivilidad.

«L’œuvre de Shpend Sollaku Noé peut s’inscrire dans un véritable «fil noir» de la tradition européenne, qui part du «Marionettentheater» de Kleist pour aboutir au «Théâtre de la cruauté» d’Artaud (entre autres). Cette œuvre rejoint également de diverses façons l’expérience de nombreux poètes (Brodskij, Milosz, Herbert, Kancev) qui comme Shpend Sollaku Noé ont été contraints d’abandonner leur patrie, celle-ci ne pouvant satisfaire leur soif de liberté…

«Un mélange explosif d’accusations, de sarcasmes et d’attaques à propos de ce qu’il (Shpend Sollaku Noé) appelle le communisme «masqué»… On pourrait croire qu’il s’agit de la trame d’un roman de Kundera ou de Grossman, mais le cauchemar de la réalité se fait drame humain dans les mots de cet auteur…»

«Shpend Sollaku Noé transmet les images tristes et les sensations profondes d’un homme qui a toujours lutté contre un régime cruel et impitoyable.»

«Shpend Sollaku Noé est un journaliste, un écrivain, un politicien qui a toujours lutté contre la férocité de la dictature.»

«Un intellectuel étranger transmigré en Italie avec succès.»

«Une plume tranchante qui écrit dans un italien impeccable.

«Il est capable de dénouer les formules constituées, capable d’opérer une révision du monde des significations déjà acquises.»

«Un écrivain avec un volcan à l’intérieur ; un art dont on parlera longtemps.».

«Un intellectuel tous azimuts… » - Floriana Gavazzi

«Un écrivain avec un grand présent et un futur lumineux».

«Shpendi Sollaku Noé est un grand de ce monde. Poète par nécessité. Journaliste par amour de l’histoire. Un enseignant et un homme de lettres qui s’est cultivé au fond des souterrains, où il a lu et étudié les livres interdits par le régime. Politicien par vocation. Martyre des libertés abrogées. Soutenu par un solide bagage culturel littéraire, philosophique et musical, mais aussi scientifique au sens encyclopédique du terme, polyglotte, d’une nature téméraire, curieux par instinct, d’une intelligence aiguë, un esprit attentif à l’avenir, parfois littéraire, parfois philosophique et parfois politico-social, Shpendi Sollaku Noé a une personnalité très complexe et il est doté d’une grande part d’humanité.Les deux poèmes Mare Nostrum et Murus Noster sont d’une beauté rare. De nos jours, la poésie est devenue obsolète, disons-le franchement, quelqu’un l’a déjà remisée «au grenier» comme les vieilles (et inutiles) ampoules – celles qui ont encore des fils. Eh bien, la sensation qui m’a envahi en lisant les poèmes de Shpendi Sollaku Noé, je le dis, sans emphase aucune, mais en tant qu’impitoyable critique – c’est celle de Lazare qui revient à la vie. Sollaku est le premier, après des années, qui m’a poussé à retrouver le «plaisir de lire» un livre en vers. La langue de SHPENDI SOLLAKU NOÉ est VIVANTE, ACTUELLE, INCISIVE, MORDANTE, éMOUVANTE, DOULOUREUSE, DéCHIRANTE, ENCHANTERESSE. »

“«Aucun bon sang n’a jamais coulé entre les souverains et moi… L’auteur de ces vers, Shpend Sollaku Noé, écrit une poésie civile, qui emploie également des références historiques et mythologiques, mais toujours pour revenir à la contemporanéité et aux problèmes actuels d’un monde peuplé de tyrans, de bourreaux et de banques toutes puissantes. Au centre de son œuvre, on trouve encore et toujours le rapport entre le pouvoir et l’individu, entre le pouvoir et l’intellectuel…»

«Shpendi Sollaku Noé s’érige comme le Dante Alighieri du XXIe siècle: il n’y a ni fosses ni circuits infernaux, mais sa vision est tout aussi terrifiante. En lisant «Codici a barre (Code-barres)», nous nous sentons plus que damnés, de véritables marionnettes qui circulent dans le monde-enfer où l’informatique, les prêts à rembourser, les financiers, les banques sanguinaires, l’envie, la jalousie, l’obsession de l’image, les fausses religions, l’absence de culture, la falsification de l’histoire, les bureaucraties infâmes, la corruption et l’incivilité ont remplacé les flammes.»